از جنبه قضايي و حقوقي ضرب و شتم زوجه به وسيله زوج در هيج حدي در قوانين ما تجويز نشده (حتي در حدي مانند تنبيه با مسواك)./بنابراين هر نوع تعرض جسمي يا قولي از طرف زوج به زوجه، ممنوع و طبق ضوابط كلي مربوط به ايراد ضرب و جرح قابل مجازات است.

اين قواعد كلي در مواد قانون مجازات اسلامي راجع به قصاص و ديات آمده است.

از طرفي تعرضات شفاهي نيز به عنوان قذف يا توهين يا افترا و اشاعه اكاذيب حسب مورد قابل تعقيب و مجازات مي‌باشد

.گفته مي‌شود: «از اين اتفاقات در همه خانواده‌ها مي‌افتد، نبايد بابت اينگونه مسائل زندگي را برهم زد... زن بايد تحمل داشته باشد... و امثال اينها» البته بايد پذيرفت كه چون تحمل و صبر انسان حد مشخصي دارد ممكن است در حالت بسيار خاصي از حالت عادي خارج شود و به اقدامي كه در خور انسان نيست دست بزند و ضرب و جرح كسي را مرتكب شود. اما اگر طرف اين حركت غيرانساني همسر فرد باشد و قضيه تكرار هم بشود اين بحث كه زن بايد به منظور حفظ نظام خانواده تحمل و سازگاري پيشه كند به نظر قابل توجیه نیست

.از طرف ديگر وضعيت ناهنجار و نامطلوبي كه بعد از طلاق از نظر پذيرش اجتماعي براي خانم‌ها پيش مي‌آيد آنها را در موضعي قرار مي‌دهد كه به رغم مواجه شدن با توهين و تحقير و تعرض صبر و تحمل پيشه كنند.